MAZURY Tour 2013

   Wystarczyło zaledwie kilka kroków i już wiedziałem, że dzisiejszy etap – mimo bardzo ładnej pogody do łatwych nie będzie należał. Po wczorajszym, wielokilometrowym, mazurskim „off-roudzie” nogi miałem ołowiane, o ciągłym bólu tej…lewej już nie wspominając. Co gorsza, wiedziałem, że na dzisiejszym etapie czeka mnie powtórka z rozrywki i pokonanie kolejnych, prawie 10 km po […]

   Miał to być zwykły, dość krótki etap bez specjalnej historii. Tymczasem już rano przed startem zrobiło się bardzo ciekawie, gdyż wpadliśmy sobie na chwilę do…dwóch innych krajów, a potem jeszcze zaliczyliśmy po drodze kolejny… „kraj”, zmieniając przy tym nieco trasę dzisiejszego biegu.    Rano wybraliśmy się bowiem do miejscowości Bolcie, na tzw. „Trójstyk” –

Po latach przy tej samej bramie. Tylko teraz bez munduru… Herb Nadleśnictwa Borki… Nad wciąż zamarzniętymi Mamrami… 🙂 Posiłkujemy się po 10 km… Na dzisiaj koniec ! 🙂

   Zakładałem przed dzisiejszym biegiem, że będzie to jeden z mniej ciekawych etapów „Mazury Tour” w trakcie którego będę musiał podążać samotnie przez 25 km, drogą wiodącą przez rozległe, mazurskie pola tej okolicy. Szybko się jednak okazało w jakim byłem błędzie.    Biegło mi się dzisiaj naprawdę świetnie i to mimo dokuczliwego zimna, dużego wiatru

    Przez pierwszą część dzisiejszego etapu było całkiem spokojnie. Samotnie pokonywałem wijącą się drogą kolejne kilometry, podziwiając ogromne rozlewiska wodne na okolicznych polach. Świeciło słońce, ale wiał na tyle mocny, zimny wiatr, że o zdejmowaniu kurtki nie było mowy. Nic kompletnie nie zapowiadało, że druga część etapu miałaby się jakoś znacząco różnić od tej

Dowiedziałem się o tym wczoraj już po biegu i tąpnęło mną strasznie ! Przez kilka bowiem lat walczyłem o złamanie bariery czasowej 3 godzin 30 minut w maratonie, która dawała mi kwalifikację na maraton w Bostonie, gdzie zawsze chciałem wystartować, bo to w końcu najstarszy maraton na świecie.    W końcu, po wielu nieudanych próbach

   Naprawdę żal nam było opuszczać gościnne Bartoszyce, a zwłaszcza siedzibę tutejszego nadleśnictwa, gdzie było nam po prostu, jak u Pana Boga za piecem ! 😊 Nie chciało się wyjeżdżać, ale niestety wyjścia nie było i musieliśmy w końcu się zebrać, żeby zdążyć na dzisiejszy start w Taplikajmach.    Po drodze mijaliśmy jeszcze raz, wielusetletnie

   Czegoś takiego jeszcze w życiu nie widziałem ! Już na drodze z Górowa Iławeckiego do Żywkowa, bociany pokazywały nam kto tutaj rządzi. Chodziły sobie po środku drogi, zjadały żaby i miały koło… pióra nadjeżdżające samochody, w tym również i nasz. Postanowiliśmy więc przed dzisiejszym etapem, zobaczyć „bocianią stolicę Polski”, czyli maleńką wioskę Żywkowo, leżącą